Αυξάνεται κάθε χρόνο ο αριθμός των μαθητών που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών

Tα αποτελέσματα των ερευνών αποδεικνύουν ότι: 1) Το 28% των ανδρών ηλικίας 25–35 ετών έχουν κάνει χρήση χασίς ή μαριχουάνας. 

2) Το 35% των Ελλήνων θεωρούν εύκολο το να βρει κάποιος ναρκωτικά. 

3) Κάθε χρόνο αυξάνονται οι μαθητές που κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών. 

4) Το 6,1% των μαθητών ηλικίας 14–18 ετών έχουν κάποια εμπειρία με ναρκωτικά. 

5) Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η αύξηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών από μαθητές στην Αθήνα και κυρίως στη Θεσσαλονίκη.

 6) Ανησυχητικά είναι και τα ποσοστά (9,4%) χρήσης ναρκωτικών ουσιών από τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων.

Είναι ανάγκη να προχωρήσουμε άμεσα στην εφαρμογή πιο ριζοσπαστικών μεθόδων πρόληψης και να σχεδιάσουμε μια πιο αποτελεσματική πολιτική απέναντι στο ζήτημα. Για να επιτευχθεί αυτό είναι απαραίτητη η αλλαγή στη φιλοσοφία αντιμετώπισης του ζητήματος. Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η χρήση ναρκωτικών ουσιών συνδέεται άμεσα με το εμπόριο και ότι όσο το εμπόριο ανθεί και κάποιοι πλουτίζουν από αυτό, τόσο θα διογκώνεται το πρόβλημα.

Κατά δεύτερο λόγο θα πρέπει να κινηθούμε προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης του χρήστη ως ασθενούς και όχι ως εγκληματία του κοινού ποινικού δικαίου. Η αλλαγή στο καθεστώς αντιμετώπισης των χρηστών θα έχει ως αποτέλεσμα την κατακόρυφη μείωση του εμπορίου. Η «αγορά» των εμπόρων θα συρρικνωθεί αυτόματα, τα κέρδη τους θα μειωθούν κατακόρυφα και ο κίνδυνος που αναλαμβάνουν οι έμποροι του λευκού θανάτου θα φαντάζει δυσανάλογος σε σχέση με τα προσδοκώμενα κέρδη τους.

Η μεταρρυθμιστική πολιτική για την αντιμετώπιση της μάστιγας των ναρκωτικών θα πρέπει να στηριχθεί στους ακόλουθους πυλώνες: 

1) Αντιμετώπιση του χρήστη ως ασθενούς και όχι ως εγκληματία του κοινού ποινικού δικαίου.

 2) Παρακολούθηση των χρηστών από εξειδικευμένο και ειδικά εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό. 

3) Δημιουργία στα δημόσια νοσοκομεία ειδικών τμημάτων που θα έχουν ως αποστολή τους την παροχή βοήθειας στους χρήστες.

 4) Συνεργασία των νοσοκομείων με τις θεραπευτικές κοινότητες, με σκοπό τη μακροπρόθεσμη ένταξη όλων των χρηστών σε προγράμματα απεξάρτησης.

 5) Αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών για τους εξαρτημένους χρήστες που έχουν δηλωθεί στις επίσημες υγειονομικές υπηρεσίες των κατά τόπους νοσοκομείων (βλ. Αγγελος Τσιγκρής: “Αντεγκληματική Πολιτική για την Ελλάδα του 21ουΑιώνα”, εκδόσεις Ινστιτούτου Δημοκρατίας “Κωνσταντίνος Καραμανλής”, 2003).

Το πρόβλημα μας αφορά όλους. Σήμερα το παρακολουθούμε από μακρυά με την αμηχανία του (τηλε)θεατή. Αύριο, ίσως, το δούμε να απασχολεί με τραγικό τρόπο τους συναδέλφους, τους γείτονες, τους φίλους μας. Ίσως κάποια μέρα να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα.

Η αλληλεγγύη στα θύματα και η καταδίκη των εμπόρων του θανάτου θα πρέπει να είναι προτεραιότητες όλων μας. Το ζήτημα δεν επιτρέπει προσωπικές στρατηγικές. Επιβάλλει συνεργασία, ευαισθησία, ανθρωπιά και αλληλεγγύη.

____________________

Ο Άγγελος Τσιγκρής έχει διατελέσει εκπρόσωπος της χώρας μας στο Δίκτυο Πρόληψης της Εγκληματικότητας της ΕΕ και στη Μόνιμη Αντιπροσωπία του ΟΗΕ για την Πρόληψη του Εγκλήματος και την Ποινική Δικαιοσύνη.

Μια περιουσία το κόστος εισόδου σε ΑΕΙ

Η εντατικοποίηση, τα φροντιστήρια, τα ιδιαίτερα και η... οικονομική θηλιά γύρω από την οικογένεια του υποψήφιου εισακτέου

Της Μαριλης Μαργωμενου από την Καθημερινή (Απόσπασμα)

Τα ιδιαίτερα

«Οι πιο πολλοί που μπλέκουν με τα ιδιαίτερα “παίζουν” στα 1.000-1.500 ευρώ τον μήνα», λέει ο Στέφανος Κ. που την επόμενη χρονιά θα δώσει Πανελλαδικές. «Ενας φίλος μου έδινε όλη τη χρονιά εφέτος 30 ευρώ την ώρα», λέει ο ίδιος. «Δηλαδή 600 ευρώ τον μήνα για ένα μάθημα μόνο». Τον ρωτάω εκείνος τι σκέφτεται να κάνει του χρόνου. «Ο αδελφός μου εφέτος πλήρωνε στο φροντιστήριο 250 ευρώ στη Γ΄ Λυκείου», απαντά ο νεαρός. «Αλλά ήταν ειδική τιμή, ο πατέρας μας είχε φίλο έναν καθηγητή. Κανονικά θα δίναμε 450 ευρώ».

Όμως, παρότι η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, υπάρχει πάντα ο μέσος όρος: ένα παιδί που πάει σε δημόσιο σχολείο στην Αθήνα κάνει φροντιστήριο απ’ την Α΄ ώς τη Γ΄ Λυκείου και την τελευταία χρονιά πριν δώσει εξετάσεις, κάνει έξτρα μαθήματα και το καλοκαίρι. Οι γονείς αυτού του παιδιού συνολικά θα πληρώσουν (μέσος όρος) για την Α΄ Λυκείου 2.800 ευρώ, για τη Β΄ Λυκείου 3.200 ευρώ, για τη Γ΄ Λυκείου 4.000 ευρώ και για τα θερινά μαθήματα περίπου 500 ευρώ ακόμα. Δηλαδή συνολικά 10.500 ευρώ, από την πρώτη ημέρα που θα πάει το παιδί τους στο λύκειο μέχρι την τελευταία ημέρα που θα δώσει πανελλαδικές εξετάσεις. Αν πάλι αντέχει ο προϋπολογισμός τους να πληρώνουν ιδιαίτερα μαθήματα, με 20 ευρώ την ώρα και 11 ώρες ιδιαίτερα στην Α΄ Λυκείου, 13 ώρες στη Β΄ και 15 ώρες στη Γ΄ Λυκείου, η προετοιμασία συνολικά θα φτάσει τις 30.000 ευρώ.

55.000 σε ιδιωτικό και ιδιαίτερα!

Φυσικά, ό,τι κι αν διαλέξουν οι γονείς, τίποτε δεν εξασφαλίζει την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. «Ο αδελφός ενός φίλου μου», λέει η Μαριλένα, «πήγαινε σε ιδιωτικό σχολείο, με ιδιαίτερα από την Α΄ Λυκείου. Τελικά δεν μπήκε, και τον έστειλαν στο Μάντσεστερ να σπουδάσει Δημόσιες Σχέσεις».

Για τον προϋπολογισμό της οικογένειας, όλα αλλάζουν αν αντί για δημόσιο σχολείο το παιδί πάει σε ιδιωτικό. Εκεί τα δίδακτρα ξεκινούν από 4.000 ευρώ και μπορεί να φτάσουν έως και τις 12.000 ευρώ Για πολλούς γονείς το φορτίο είναι δυσβάσταχτο. Ετσι, πολλά ιδιωτικά ανακοίνωσαν εκπτώσεις της τάξης του 10% και επιπλέον μείωση από 5% έως 8% σε όσους πληρώνουν όλη τη χρονιά προκαταβολικά.

Αλλά ακόμα κι έτσι, το ποσόν που θα δώσει μια οικογένεια για να μπει ένα παιδί στο πανεπιστήμιο «μέσω ιδιωτικού» σχολείου είναι τεράστιο. Αν πάρουμε ένα μέσο ιδιωτικό σχολείο, που κοστίζει 8.000 ευρώ τον χρόνο, η τριετής φοίτηση για τις τάξεις του λυκείου θα φτάσει τις 24.000 ευρώ. Σε αυτά προστίθεται το κόστος του φροντιστηρίου για τρία χρόνια (περίπου 10.000 ευρώ), συν τα θερινά μαθήματα τριών ετών (1.000 ευρώ), με τα οποία ξεπερνάμε το συνολικό ποσόν των 35.000 ευρώ! Εκτός κι αν ο υποψήφιός μας αντί για φροντιστήριο κάνει ιδιαίτερα, οπότε η προετοιμασία του θα κοστίζει τουλάχιστον 10.000 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή συνολικά, 55.000 χιλιάδες ευρώ! Με το ίδιο ποσόν, θα μπορούσε να καλύψει τα δίδακτρα για σπουδές δύο ετών στο Γέιλ ή στο ΜΙΤ των Ηνωμένων Πολιτειών...

Οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι...

Δεν κατεβήκαμε όλοι μαζί με την ίδια ταχύτητα τα σκαλοπάτια προς τη φτώχεια στη μαύρη τριετία της κρίσης. Όπως δείχνουν τα επιστημονικά στοιχεία, ορισμένοι κατέβαιναν γρηγορότερα και δυστυχώς αυτοί ήταν οι ...φτωχότεροι.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα συμπεράσματα μιας προς δημοσίευσης εργασίας των οικονομολόγων Μάνου Ματσαγγάνη, αναπληρωτή καθηγητή στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και Χρύσας Λεβέντη της Ομάδας Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 2009 το 20% των πλουσιότερων Ελλήνων είχε εισόδημα 6,1 φορές μεγαλύτερο από το 20% των φτωχότερων Ελλήνων, το 2012 ο "λόγος" αυτός ανέβηκε στο 7,8.

Με άλλα λόγια, το 20% των πλουσιότερων έχει πλέον 7,8 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το 20% των φτωχότερων. Με δεδομένο ότι η αλλαγή έγινε μέσα σε μόνο μία τριετία, η αύξηση είναι εξαιρετικά εντυπωσιακή και επιβεβαιώνει πέραν πάσης αμφιβολίας το ότι στην κρίση οι ανισότητες μεγαλώνουν και οι φτωχότεροι την πληρώνουν πιο ακριβά.

Το 45% θανάτων παιδιών εξαιτίας του υποσιτισμού

Ο υποσιτισμός ευθύνεται για το 45% των θανάτων παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε ετών, δηλαδή 3,1 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως. Αυτό αναφέρει έρευνα που δημοσιεύεται στην ιατρική επιθεώρηση Lancet. Διεθνής ομάδα επιστημόνων διερεύνησε τις διαφορετικές αιτίες υποσιτισμού στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της παιδικής ηλικίας. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι πρώτες χίλιες ημέρες ενός ανθρώπου, από τη σύλληψή του ώς την ηλικία των δύο ετών, έχουν σημαντικές επιπτώσεις για την υγεία του. Ο υποσιτισμός έχει επίσης και οικονομικές συνέπειες. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του ΟΗΕ, ο υποσιτισμός κοστίζει στον πλανήτη 3,5 τρισεκατομμύρια δολάρια στα συστήματα περίθαλψης και σε απώλεια παραγωγικότητας.

Ομάδα επιστημόνων υπό τη διεύθυνση του δρος Ρόμπερτ Μπλακ, της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Johns Hopkins στη Βαλτιμόρη, εξέτασαν το φαινόμενο του υποσιτισμού σε μητέρες και παιδιά σε χώρες με χαμηλό και μέσο εισόδημα, από το 2008. Η ομάδα των επιστημόνων κατέγραψε επίσης την πρόοδο των επισιτιστικών προγραμμάτων στο επίπεδο κάθε χώρας και σε διεθνές επίπεδο. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι, παρότι τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί πρόοδος, το ύψος 165 εκατομμυρίων παιδιών είναι χαμηλότερο σε σχέση με το κανονικό ύψος της ηλικίας τους και ότι 50 εκατομμύρια παιδιά είναι λιποβαρή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιστημόνων, οι ζωές 900.000 ανθρώπων θα μπορούσαν να έχουν σωθεί σε 34 χώρες αν στο 90% του κόσμου είχαν εφαρμοστεί δέκα αποδεδειγμένα αποτελεσματικά μέτρα για τον υποσιτισμό.

Μιλώντας στο BBC, o δρ Μπλακ τόνισε ότι οι επιπτώσεις στη διατροφή κατά τους πρώτους μήνες της κύησης καθώς και οι συνθήκες ζωής στα δύο πρώτα έτη του ανθρώπου έχουν σημαντικές συνέπειες ως προς τη θνησιμότητα και την εκδήλωση χρόνιων ασθενειών στους ενηλίκους. «Ο υποσιτισμός έχει επιπτώσεις στην ανάπτυξη των ανθρώπων αλλά και στις ικανότητές τους να σημειώσουν υψηλές επιδόσεις στα σχολικά τους χρόνια και να επιτύχουν στην κοινωνία και στην επαγγελματική τους ζωή», πρόσθεσε ο δρ Μπλακ.

Ο Ρίτσαρντ Χόρτον, αρχισυντάκτης του περιοδικού Lancet, τόνισε ότι αν καταπολεμηθεί ο υποσιτισμός στις μητέρες και τα παιδιά, τα θετικά αποτελέσματα θα είναι ορατά και στις επόμενες γενεές. Για αυτό και δεν πρέπει να αφήσουμε να χαθεί αυτή η ευκαιρία. Ειδικοί σε ζητήματα υποσιτισμού αναμένεται να συγκεντρωθούν αυτό το Σαββατοκύριακο στο Λονδίνο, στο πλαίσιο διάσκεψης με αντικείμενο τον υποσιτισμό, την οποία διοργανώνουν οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Βραζιλίας.
ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το 1% των ανθρώπων κατέχει περίπου τη μισή παγκόσμια περιουσία

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, με το φαινόμενο της συγκέντρωσης χρημάτων σε ολοένα και λιγότερες τσέπες να έχει αυξητικές τάσεις για την επόμενη 5ετία, όπως σημειώνει έρευνα του ομίλου Boston Consulting, παρά το ότι εκατομμύρια άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

Η έρευνα, την οποία μετέδωσε το CNBC δείχνει πως το 1% κατέχει το 40% της παγκόσμιας περιουσίας, με τον αριθμό των εκατομμυριούχων να αυξάνεται κατά 10% το 2012, αγγίζοντας τα 13,8 εκατομμύρια ανθρώπους.

Η παγκόσμια περιουσία αυξήθηκε 7,8% το 2012 στα 135 τρισ. δολάρια, με το 1% στην κορυφή της πυραμίδας να ελέγχει τα 52,8 τρισ.

Η συγκέντρωση του πλούτου αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια, καθώς η περιουσία των πλουσίων αυξάνεται γρηγορότερα από την συνολική παγκόσμια περιουσία.

Πηγή: http://www.newmoney.gr/article/13118/1-ton-anthropon-katehei-peripoy-ti-misi-pagkosmia-perioysia

Ένα παιδί εξαφανίζεται καθημερινά στην Ελλάδα

Τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2013 εξαφανίστηκαν 138 παιδιά, από τα οποία τα 90 έχουν βρεθεί.

Ένα παιδί εξαφανίζεται καθημερινά στην Ελλάδα, με τον συνολικό αριθμό των εξαφανισμένων παιδιών να ανέρχεται σήμερα στα 97, ενώ 23 είναι τα ανήλικα θύματα αρπαγής, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛΑΣ, τα οποία παρουσιάστηκαν σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Εξαφανισμένων Παιδιών, σε εκδήλωση που διοργάνωσε το «Χαμόγελο του Παιδιού» στο Ζάππειο.

Τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2013 εξαφανίστηκαν 138 παιδιά, από τα οποία τα 90 έχουν βρεθεί. Παρουσιάζοντας τα επίσημα στατιστικά στοιχεία εξαφανίσεων ανηλίκων, ο αστυνόμος Β΄Αντώνης Παπαντώνης, από το Τμήμα Αναζητήσεων Προσώπων και το Γραφείο Εξαφανίσεων Ατόμων, τόνισε ότι ο μέσος όρος ανεύρεσης των ανηλίκων που έχουν εξαφανιστεί το 2012 και τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2013 ανέρχεται σε 78,4%, ποσοστό που κατά πάσα πιθανότητα είναι μεγαλύτερο.

Το ποσοστό εξαφανίσεων ανηλίκων στην περιφέρεια είναι μεγαλύτερο από ό,τι στην Αττική, σε αντίθεση με το παρελθόν, τόνισε ο κ. Παπαντώνης. Υπογράμμισε, δε, ότι στον κατάλογο με τα αίτια εξαφάνισης παιδιών πρώτα είναι τα οικογενειακά, ενώ επισήμανε ότι είναι 2,5 φορές μεγαλύτερος ο αριθμός των κοριτσιών που εξαφανίζονται σε σχέση με τα αγόρια.

Το Χαμόγελο του Παιδιού

Αναφορικά με τη δράση του Χαμόγελου του Παιδιού, που παρουσίασε η Συντονίστρια Ευρωπαϊκής Γραμμής για τα Εξαφανισμένα Παιδιά 116000/Amber Alert Hellas, Ιωάννα Λαγουμιντζή, τους πρώτους τέσσερις μήνες του 2013, μέσω της γραμμής 116000, ο σύλλογος δέχθηκε 41 αιτήματα για την υποστήριξη ερευνών αναζήτησης εξαφανισμένων παιδιών. Το 80% αφορούσε φυγές εφήβων, το 5% γονικές αρπαγές, το 10% ανησυχητικές εξαφανίσεις ανηλίκων και το 5% εξαφανισμένους ασυνόδευτους ανήλικους. Σε ποσοστό πάνω από 80% ήταν Ελληνόπουλα και ανήκαν στην ηλικιακή ομάδα 13 έως 18. Από τις 34 περιπτώσεις, στις οποίες το «Χαμόγελο του Παιδιού» παρείχε εξειδικευμένες υπηρεσίες βρέθηκαν και τα 34 παιδιά, δηλαδή επιτυχία 100%, ενώ βρέθηκε ακόμη ένα παιδί που είχε εξαφανιστεί το 2012. Στις αιτίες εξαφάνισης ανηλίκων, το 46% αφορά τις σχέσεις με την οικογένεια, το 30% σχέσεις με το άλλο φύλλο και ακολουθούν προβλήματα ψυχικής υγείας σε ποσοστό 14%, καθώς και άλλοι παράγοντες.

«Το «Χαμόγελο του Παιδιού» και η Ελλάδα πρωτοστατούν σε μία προσπάθεια για την ανεύρεση παιδιών και για την κινητοποίηση της ελληνικής κοινωνίας σε φαινόμενα και προβλήματα εξαφάνισης παιδιών. Πραγματικά αποτελούμε πρότυπο για την Ευρώπη» τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του ΔΣ «Το Χαμόγελο του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος. Αναφερόμενος στο πρόβλημα των εξαφανίσεων ανηλίκων στην Ελλάδα, ο κ. Γιαννόπουλος είπε ότι είναι υπαρκτό αλλά δεν είναι μεγάλο. «Υπάρχουν εξαφανίσεις παιδιών αλλά όχι αυτό που διαδίδεται. Ούτε ισχύουν οι φήμες ότι παιδιά απαγάγονται, τους αλλάζουν τα ρούχα, μέσα σε πολυκαταστήματα. Δεν ισχύει. Μην τρομοκρατείται ο κόσμος. Το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι μεγάλο. Έχουμε συντονιστεί όλοι μαζί, πολλοί φορείς. Κινητοποιούμαστε για την ανεύρεση ενός παιδιού. Παράλληλα, έχουμε ευαισθητοποιήσει και κινητοποιήσει την κοινωνία. Όταν υπάρχει Amber Alert, υπάρχει κινητοποίηση» σημείωσε χαρακτηριστικά. Ο κ. Γιαννόπουλος κάλεσε τους πολίτες να αναζητήσουν συμβουλές για το συγκεκριμένο θέμα στο site του Χαμόγελου του Παιδιού, www.hamogelo.gr.

Παγκόσμια μάστιγα

Σύμφωνα με τα διεθνή στατιστικά στοιχεία για εξαφανισμένα παιδιά, 800.000 εξαφανίσεις παιδιών δηλώνονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, δηλαδή 2.000 παιδιά την ημέρα, 100.000 παιδιά αναζητούνται κάθε χρόνο στη Γερμανία, 20.000 παιδιά δηλώνονται εξαφανισμένα κάθε χρόνο στην Αυστραλία και 45.000 παιδιά στη Βραζιλία. Το 2012 εξαφανίστηκαν 13.455 παιδιά στη Ρωσία, με τα 1.382 να αναζητούνται ακόμη.

Στην εκδήλωση παρουσιάστηκε η Ομάδα Έρευνας και Διάσωσης που ονομάστηκε «Κώστας Μακρής» στη μνήμη ενός εκ των ιδρυτών της, στελέχους του Λιμενικού Σώματος. Παράλληλα, ανακοινώθηκε η πρωτοβουλία Notfound. Εάν κάποιος κατεβάσει την εφαρμογή, η εικόνα ενός εξαφανισμένου παιδιού θα δημοσιεύεται αυτόματα σε κάθε «σελίδα σφάλματος 404» της ιστοσελίδας του. Επίσης, παρουσιάστηκε video με την εκπαίδευση για την αναζήτηση εξαφανισμένων παιδιών, που πραγματοποιήθηκε από το «Εθνικό Κέντρο για τα εξαφανισμένα και υπό εκμετάλλευση παιδιά» με κεντρικό εισηγητή τον Alain Remue, επικεφαλής του τμήματος Εξαφανισθέντων Ατόμων της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας του Βελγίου.

Στο τέλος της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε επίδειξη των Κυνοφιλικών Ομάδων του «Χαμόγελου του Παιδιού» στον προαύλιο χώρο του Ζαππείου.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Unicef: Στην Ελλάδα ζουν 597.000 φτωχά ή κοινωνικά αποκλεισμένα παιδιά

Τα παιδιά αποτελούν ίσως τα μεγαλύτερα θύματα της οικονομικής κρίσης. Οι συνθήκες διαβίωσης και ανατροφής τους έχουν αλλάξει δραματικά κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στην έκθεση του Πανεπιστημίου των Αθηνών για λογαριασμό της Unicef με τίτλο «η κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα». Τα αποτελέσματα δείχνουν πως 597.000 παιδιά, δηλαδή το 30,4% βιώνουν τη φτώχεια ή τον κοινωνικό αποκλεισμό. Παράλληλα, άλλα 322.000 παιδιά ζουν με σοβαρή υλική αποστέρηση. «Η κατάσταση είναι πολύ ανησυχητική», είπε ο πρόεδρος της Unicef στη σημερινή συνέντευξη Τύπου για το θέμα και συνέχισε: «Τα προβλήματα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού αυξάνονται. Αυτό έχει αρνητικές επιπτώσεις τόσο στη διαβίωση των παιδιών όσο και στα ζητήματα που συνδέονται με την υγεία τους, με την εκπαίδευσή τους, με την ανάπτυξή τους.

Ένα άλλο ανησυχητικό κομμάτι της έρευνας του Πανεπιστημίου Αθηνών που βασίζεται σε στοιχεία του 2011, είναι η μεγάλη άνοδος της παραβατικότητας στους ανηλίκους. Συγκεκριμένα από το 2010 στο 2011 ο σχετικός δείκτης ανέβηκε κατά 53,4% με τις ηλικίες 9-13 ετών να σημειώνουν αύξηση της τάξης του 58%. Κατά 72% οι παραβάσεις αφορούν κλοπές που κατά 87% γίνονται από αγόρια. Η αύξηση δεν έχει να κάνει με το αυξημένο κύμα μετανάστευσης, αφού τα 2/3 των κλοπών πραγματοποιήθηκαν από ημεδαπούς.Επίσης, τα παιδιά στην Ελλάδα ειναι εκτεθειμένα σε κινδύνους ατυχημάτων που σχετίζονται με μεταφορές και μετακινήσεις. Ο σχετικός δείκτης θνησιμότητας στις ηλικίες 15-19 στην Ελλάδα ειναι στο 17,8, ενώ ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ είναι 9,2.

ΠΗΓΗ: http://www.iefimerida.gr/

Greenpeace: Επικίνδυνα φυτοφάρμακα σε φρούτα και λαχανικά στην Ελλάδα

Τοξικά και ύποπτα για σοβαρότατες βλάβες στην υγεία είναι τα περισσότερα από τα 27 διαφορετικά φυτοφάρμακα που εντοπίστηκαν σε φρούτα και λαχανικά που πωλούνται στην Ελλάδα σύμφωνα με έρευνα του ελληνικού γραφείου της Greenpeace.

Όπως αναφέρεται στην έκθεση της οργάνωσης πρόκειται για χημικές δραστικές ουσίες (πολλές από αυτές απαγορευμένες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης), των οποίων οι επίσημες εγκρίσεις αναγράφουν πως είναι ύποπτες καρκινογενέσεων, έχουν εξαιρετική τοξικότητα και πολλά άλλα.

Συγκεκριμένα, στην άδεια έγκρισης των ουσιών αναγράφονται επιπτώσεις όπως:

Ύποπτο καρκινογένεσης (δραστική ουσία Thiacloprid, εντοπίστηκε σε μήλα και αχλάδια)

Μπορεί να βλάψει το έμβρυο κατά τη διάρκεια της κύησης(δραστική ουσία Linuron, εντοπίστηκε σε δείγμα καρότων)

Πιθανός κίνδυνος για εξασθένηση της γονιμότητας(δραστική ουσία Linuron, εντοπίστηκε σε δείγμα καρότων)

Πολύ τοξικό για τους υδρόβιους οργανισμούς ή/και Μπορεί να προκαλέσει μακροχρόνιες δυσμενείς επιπτώσεις στο υδάτινο περιβάλλον (δραστικές ουσίες Azoxystrobin, Chlorpyrifos, Deltamethrin, Indoxacarb, Imazalil, Linuron, Pyridaben, Captan εντοπίστηκαν μόνες ή σε συνδυασμό σε κολοκύθια, καρότα, μήλα, αχλάδια, μπανάνες)

Πολύ τοξικό για τις μέλισσες ή Επικίνδυνο για τις μέλισσες(δραστικές ουσίες Chlorpyrifos, Etofenprox, Flonicamid, Indoxacarb, εντοπίστηκαν σε μήλα, καρότα, κολοκύθια)

Στην κορυφή της ιδιότυπης αυτής λίστας βρίσκονται δείγματα μήλων – ακόμα και περσινής σοδειάς – όπου εντοπίστηκαν χημικά «κοκτέιλ» με 3 - 9 διαφορετικές δραστικές ουσίες ανά δείγμα και ακολουθούν τα δείγματα αχλαδιών με έως και 6 διαφορετικές δραστικές ουσίες.

Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι ότι σε δείγμα μήλου βρέθηκε ουσία η οποία τώρα πια έχει άδεια χρήσης ως συντηρητικό ξύλων!

Σύμφωνα με την Greenpeace ακόμα και σήμερα δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο το οποίο να προστατεύει τον καταναλωτή από τα χημικά κοκτέιλ. «Αυτό που φαίνεται να εφαρμόζεται με επιτυχία στη χώρα μας, είναι τα “παραθυράκια” της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, όπου μια άκρως επικίνδυνη, εξ ού και απαγορευμένη, ουσία μπορεί να παίρνει προσωρινές άδειες χρήσης για 120 μέρες κάθε φορά, δηλαδή μία παράνομη ουσία “νομιμοποιείται” προσωρινά» τονίζει η οργάνωση.

ΠΗΓΗ:http://www.briefingnews.gr/periballon/item/51199-epik

ΗΠΑ: Ψυχικές διαταραχές θερίζουν τους ανήλικους

Από κάποια ψυχική διαταραχή όπως άγχος, κατάθλιψη ή ελλειμματική προσοχή, πάσχουν οι ανήλικοι στις ΗΠΑ σε ποσοστό έως και 20%, όπως αποκαλύπτει εκτενής έρευνα των ομοσπονδιακών αρχών υγείας που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

«Το 13 έως 20% των παιδιών ηλικίας 3 έως 17 ετών που ζουν στις ΗΠΑ πάσχουν από ψυχική διαταραχή» και η τάση αυτή επιδεινώνεται, γράφουν οι συντάκτες της μελέτης αυτής που διεξήχθη από το 2005 έως το 2011.

Η ελλειμματική προσοχή είναι η διαταραχή που διαγιγνώσκεται συχνότερα (6,8% των ανηλίκων), ενώ ακολουθούν διαταραχές της συμπεριφοράς (3,5%), άγχος (3%), κατάθλιψη (2,1%), αυτισμός (1,1%) και το σύνδρομο Τουρέτ (0,2%).

Τα συμπτώματα των ψυχικών διαταραχών εξελίσσονται με την ηλικία και μπορούν να εκδηλωθούν με δυσκολίες στο παιχνίδι, στη μάθηση, στην ομιλία και στον έλεγχο των συναισθημάτων τους, διευκρινίζουν οι ερευνητές των ομοσπονδιακών κέντρων ελέγχου και πρόληψης των ασθενειών των ΗΠΑ που διεξήγαγαν αυτή τη μελέτη.

Οι πρώτες ενδείξεις εμφανίζονται γενικά στη νηπιακή ηλικία και διαταραχές μπορεί να εκδηλωθούν στην εφηβεία. Ο αυτισμός, αναφέρει η μελέτη, εκδηλώνεται στα παιδιά, και κυρίως στα αγόρια, ηλικίας 6 έως 11 ετών.

Η μελέτη δείχνει επίσης ότι το 4,7% των εφήβων (12-17 ετών) κάνει συστηματικά χρήση ναρκωτικών, το 4,2% αναπτύσσει μια έξη στο αλκοόλ και το 2,8% στο τσιγάρο.

Τα αγόρια έχουν, συχνότερα σε σχέση με τα κορίτσια, διαταραχές της προσοχής, της συμπεριφοράς, αυτισμό, άγχος, σύνδρομο Τουρέτ και εξάρτηση από το τσιγάρο. Η αυτοκτονία είναι εξάλλου πιο διαδεδομένη στα αγόρια στην εφηβεία.

Ωστόσο οι έφηβες εκδηλώνουν περισσότερο κατάθλιψη ή προβλήματα σε σχέση με το αλκοόλ.

Το 2010 η αυτοκτονία ήταν η δεύτερη αιτία θνησιμότητας στους εφήβους μετά τα δυστυχήματα, αναφέρει επίσης η έρευνα.
ΠΗΓΗ: ΤΟ ΕΘΝΟΣ

Χωρίς επίβλεψη, στο Facebook, τα μισά παιδιά Δημοτικού

Η πλειονότητα των μαθητών του δημοτικού (98%) δήλωσαν ότι είναι χρήστες του διαδικτύου, όμως μόλις το 17% έχουν την επίβλεψη από κάποιο γονιό, ή έστω τη φυσική παρουσία του.

Πρόκειται για ένα μέρος από τα στοιχεία του προγράμματος ασφαλούς διαδικτύου που δημιουργήθηκε από μια ομάδα ψυχολόγων και κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.

Μέσα από αυτή την επαφή με τους μαθητές των τριών τελευταίων τάξεων του δημοτικού, 17 σχολείων της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων (651 μαθητές), συγκεντρώθηκαν στοιχεία που μας δίνουν μια γενική εικόνα του μεγέθους της έκθεσης των παιδιών στους κινδύνους του διαδικτύου.

Πιο αναλυτικά, σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, ενώ όλοι σχεδόν οι μαθητές δήλωσαν ότι το σωστό είναι ο χρόνος περιήγησής τους στο διαδίκτυο να μην ξεπερνά τη μία ώρα ημερησίως, το 41% μπαίνει στο διαδίκτυο έως 3 ώρες την ημέρα. Αξιοσημείωτο είναι και το ποσοστό 20% που ανέφερε ότι παραμένει στον υπολογιστή πάνω από 3 ώρες την ημέρα. Το ποσοστό των μαθητών που δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν το κινητό τους για να μπουν στο διαδίκτυο φτάνει το 37%, ενώ το ποσοστό των μαθητών που επισκέπτονται και internet café αγγίζει το 39%.

Το 83% παίζει παιχνίδια online, το 89% μπαίνει στο youtube, και οι μισοί από αυτούς που μπαίνουν στο ίντερνετ έχουν ένα λογαριασμό facebook. Ένα αρκετά σημαντικό ποσοστό που άγγιζε το 33% δήλωσε ότι έχει μιλήσει με αγνώστους έστω μία φορά.

Σημαντικές διαφορές εμφανίζονται, στο πλαίσιο του ίδιου προγράμματος, μεταξύ αγοριών και κοριτσιών στις απαντήσεις τους. Τα αγόρια σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από τα κορίτσια δήλωσαν ότι επισκέπτονται internet café, παραμένουν στο διαδίκτυο πάνω από τρεις ώρες την ημέρα, και συνομιλούν με αγνώστους.

Τα κορίτσια αντιθέτως πιστεύουν σε μεγαλύτερο ποσοστό από τα αγόρια ότι έχουν την επίβλεψη των γονιών τους όταν μπαίνουν στο διαδίκτυο και απασχολούνται μόνο μία ώρα την ημέρα στο διαδίκτυο.

Οι γονείς, σύμφωνα με την ομάδα ψυχολόγων και κοινωνιολόγων της Διεύθυνσης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων, επιβάλλεται να επιβλέπουν την πλοήγηση των παιδιών τους στο διαδίκτυο, δηλαδή να ελέγχουν το ιστορικό πλοήγησης, τις συνομιλίες, τις φιλίες και τις σχέσεις που αναπτύσσουν.

Στην αγορά διατίθενται προγράμματα που περιορίζουν την ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου από ανήλικα άτομα. Επίσης οι γονείς θα πρέπει να προσπαθούν να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ενήμεροι για τις εξελίξεις στο χώρο του internet. Πριν επιτρέψουν στο παιδί τους να πλοηγηθεί σε έναν διαδικτυακό χώρο θα ήταν καλό να γνωρίζουν οι ίδιοι τι είναι αυτός ο χώρος.

Όσον αφορά το χρόνο παραμονής στο διαδίκτυο, σύμφωνα με την ομάδα σημειώνεται ότι ο γονιός πρέπει να θέτει αυστηρά και ξεκάθαρα όρια για τον χρόνο που επιτρέπει σε ένα παιδί να μπαίνει στο διαδίκτυο. Πολύ συχνά οι γονείς αντιμετωπίζουν το διαδίκτυο ως μια εύκολη, ήσυχη, ακίνδυνη απασχόληση των παιδιών αγνοώντας τον κίνδυνο ενός μελλοντικού εθισμού.

Τέλος η ομάδα σημειώνει ακόμα ότι η καλή επικοινωνία με το παιδί, ο απλός και καθαρός λόγος του γονιού, απαλλαγμένος από άγχος, υπερβολές, και επικριτική διάθεση, μπορούν να αποτελέσουν την καλύτερη μέθοδο προστασίας απέναντι στις συνεχείς προκλήσεις του διαδικτύου.

(πηγή: kathimerini.gr)

37 χρόνια χωρίς τον Αλέκο Παναγούλη

1η Μάη 1976: O αγωνιστής κατά της χούντας των συνταγματαρχών και βουλευτής της Ένωσης Κέντρου Αλέξανδρος Παναγούλης βρίσκει το θάνατο σε τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, επιστρέφοντας στο σπίτι του. Ο Αλέξανδρος Παναγούλης, γεννήθηκε στις 2 Ιουλίου 1939 και υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την ηρωική του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.). Σκοτώνεται την πρωτομαγιά του 1976 σε ηλικία 36 ετών σε αμφιλεγόμενo τροχαίο δυστύχημα στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης,(το αυτοκίνητό του πήγε και έπεσε σε υπόγειο κατάστημα επί της Λεωφόρου κάθετα στην πορεία), λίγες μέρες πριν την αποκάλυψη των φακέλων σχετικά με τα όργανα ασφαλείας της Χούντας (Φάκελος ΕΣΑ). Η αποκάλυψη των φακέλων, που δεν έλαβε χώρα ποτέ, λέγεται ότι περιείχε αδιαμφισβήτητες αποδείξεις εις βάρος ορισμένων πολιτικών που συνεργάστηκαν με την χούντα. Κατά πολλούς, το τροχαίο ατύχημα είχε στηθεί για να θέσει τον Αλέξανδρο Παναγούλη εκτός μάχης και να εξαφανίσει τις αποδείξεις που είχε υπό την κατοχή του. 

Σχολική Ετοιμότητα. Ποιος είναι έτοιμος για ποιον και πότε;

Σχολική Ετοιμότητα

Με τον όρο σχολική ετοιμότητα εννοούμε την ωρίμανση του παιδιού, δηλαδή την κατάσταση στην οποία το παιδί έχει τις απαραίτητες γνώσεις και δεξιότητες για να μπορέσει να αποκτήσει μια νέα γνώση ή δεξιότητα. 

Η ομαλή μετάβαση και ένταξη του παιδιού στην Α΄ Δημοτικού.

Έχει δύο πτυχές: τη γνωστική ( την ικανότητα να μαθαίνει το παιδί συγκεκριμένες δεξιότητες και γνώσεις) και την κοινωνική (την ικανότητα να λειτουργήσει κοινωνικά στο σχολείο και να συμμετάσχει σε κοινές δραστηριότητες με τους άλλους).

Αυτές οι δύο πλευρές της σχολικής ετοιμότητας δεν είναι πάντα ανεπτυγμένες σε πλήρη αρμονία. Για παράδειγμα ένα παιδί μπορεί να είναι έτοιμο γνωστικά ή γλωσσικά, αλλά μπορεί να είναι ανώριμο κοινωνικά ή το αντίστροφο.

Οπότε η σχολική ετοιμότητα είναι ένα σύνολο ικανοτήτων που μπορεί να χαρακτηριστεί ως : σχεδόν κάτω του μέσου όρου, κατά μέσο όρο, και άνω του μέσου όρου σε σχέση με την πλειονότητα των παιδιών που βρίσκονται στην ίδια ηλικία.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν κριτήρια επιλογής ή καθολικές δοκιμές ή ακόμα και από κοινού συμφωνημένα πρότυπα συμπεριφορών που μας επιτρέπουν να προσδιορίσουμε τη σχολική ετοιμότητα σε ένα συγκεκριμένο παιδί.

Ποιος είναι έτοιμος για ποιον και πότε;

Είναι φυσιολογικό για τα παιδιά να μάθουν τις διαφορετικές δεξιότητες με διαφορετικούς ρυθμούς. Θα ήταν άτοπο να κρίνουμε τη σχολική ετοιμότητα με βάση ένα τυποποιημένο σύνολο δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Παρόλο που το σχολείο είναι λογικό να αναμένει ότι τα παιδιά που εισέρχονται από το νηπιαγωγείο είναι ενεργοί και πρόθυμοι μαθητές, δεν είναι λογικό να αναμένεται ότι όλα τα εξάχρονα έχουν το ίδιο επίπεδο προετοιμασίας για την έγκαιρη ανάγνωση, τα μαθηματικά ή τις κοινωνικές δεξιότητες.

Η υποχρέωση του σχολείου είναι να διδάξει τα παιδιά στο επίπεδο το οποίο βρίσκονται και να ανταποκριθεί στις ανάγκες του κάθε παιδιού. Η υποχρέωση του παιδιού είναι να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του σχολείου κατά την είσοδο του.

Σχολική ετοιμότητα θα έπρεπε να σημαίνει την ανάγκη οι εκπαιδευτικοί να είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες του κάθε παιδιού και το κάθε παιδί με τη σειρά του να αντεπεξέρχεται στο σχολικό περιβάλλον.

Βέβαια τα μικρά παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη και απαιτούν υποστήριξη για να είναι προετοιμασμένα για τα υψηλά πρότυπα της μάθησης που θα αντιμετωπίσουν στο δημοτικό σχολείο.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των παιδιών που είναι έτοιμα για το σχολείο;

Έρευνες έχουν δείξει ότι πολλές πτυχές της ζωής των παιδιών επηρεάζουν την προετοιμασία τους για την τυπική σχολική εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένης της πνευματικής, κοινωνικής, συναισθηματικής και κινητικής τους ανάπτυξης. Για να αποφασισθεί εάν ένα παιδί είναι «έτοιμο για το σχολείο», όλοι αυτοί οι παράγοντες πρέπει να ληφθούν υπόψη.

Παρακάτω αναφέρονται μερικές από τις βασικές δεξιότητες που θα πρέπει ένα παιδί να έχει αναπτύξει κατά την είσοδο του στο δημοτικό σχολείο.

Να είναι σε θέση να ακολουθήσει δομημένες καθημερινές δραστηριότητες

Να είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται (ντύσιμο, τουαλέτα)

Να είναι ικανό να προσέχει αυτά που λέει κάποιος άλλος (διατήρηση προσοχής)

Να είναι σε θέση να συνεργαστεί με τα άλλα παιδιά

Να είναι σε θέση να ακολουθεί απλούς κανόνες

Να έχει αναπτύξει βασικές γνωστικές δεξιότητες (χρώματα, σχήματα)

Να είναι σε θέση να γράψει ή να αντιγράψει το όνομά του

Να είναι σε θέση να συνδέει ήχους με συλλαβές και γράμματα (φωνολογικές δεξιότητες)

Να κινείται με σιγουριά και με αυξανόμενο έλεγχο και συντονισμό

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς για να βοηθήσουν στην σχολική προετοιμασία του παιδιού τους;

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να αναπτύξουν τις δεξιότητες που πρέπει για να είναι καλύτερα προετοιμασμένα για το σχολείο. Η παρακάτω λίστα είναι μια συλλογή από δραστηριότητες που οι γονείς μπορούν να κάνουν με τα παιδιά τους:

Διαβάστε βιβλία μαζί με το παιδί σας.

Αφιερώστε του χρόνο παίζοντας και συζητώντας μαζί του

Δημιουργείστε ρουτίνες που το παιδί σας πρέπει να ακολουθήσει (όπως είναι οι χρόνοι των γευμάτων, του ύπνου κ.α)

Προωθήστε την πνευματική ανάπτυξη του παιδιού σας δείχνοντας και ενθαρρύνοντας το να σκεφτεί για τον κόσμο γύρω του

Υιοθετήστε παιχνίδια που βοηθούν στη ανάπτυξη γνωστικών δεξιοτήτων

Διασφαλίστε ευκαιρίες για να αναπτυχθούν οι κοινωνικές δεξιότητες του παιδιού σας (ένταξη σε παιδικό σταθμό, βόλτες σε παιδότοπο, πάρκο κ.α.)

Ενθαρρύνετε συμπεριφορές που δείχνουν σεβασμό, ευγένεια, κατανόηση

Ενθαρρύνετε τα παιδιά να αναλάβουν ευθύνες για την οικοδόμηση της ανεξαρτησίας μέσα από απλές δουλειές όπως το μάζεμα των παιχνιδιών και των ρούχων τους.

Πηγή:ikid

Tα παιδιά μιμούνται τους γονείς τους στο κάπνισμα

Τι δείχνει νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας 

Η επιρροή των γονιών και του φιλικού περιβάλλοντος των παιδιών όσο εκείνα βρίσκονται ακόμη στην προεφηβική ηλικία και τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού είναι πιο σημαντική από αυτή των φίλων τους στο γυμνάσιο και το λύκειο, όσον αφορά στο κάπνισμα λένε οι ειδικοί. 

Αν οι γονείς ή το περιβάλλον τους καπνίζει είναι πιο πιθανό να ωθήσει ένα παιδί στο κάπνισμα απ’ ότι ένας φίλος στο σχολείο υποστηρίζει μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας. 

Οι ερευνητές ανέλυσαν διαχρονικά δεδομένα από 1.001 εφήβους. Η πλήρης μελέτη ακολούθησε εφήβους από την ηλικία των 11 ετών μέχρι την ενηλικίωσή τους και ως τα 37 τους χρόνια. 

Οι συμμετέχοντες παρατηρήθηκαν σε διάφορες ηλικιακές φάσεις, στην 1η γυμνασίου, 6 μήνες μετά την πρώτη μέτρηση και στη συνέχεια κάθε χρόνο μέχρι την ολοκλήρωση του σχολείου. Οι μαθητές κλήθηκαν να υποδείξουν αναφέροντας τον αριθμό των στενών φίλων και των γονέων ή δύο σημαντικούς ενήλικες, οι οποίοι κάπνιζαν. 

Τα αποτελέσματά τους δείχνουν ότι ενώ όσο τα παιδιά προχωρούν ηλικιακά αυξάνει και η επιρροή των φίλων, την ίδια ώρα η επιρροή των γονιών μένει σταθερή καθ’ όλη τη διάρκεια της εφηβείας όσον αφορά στο κάπνισμα. 

Πιο επιρρεπή ως προς την υιοθέτηση κακών συνηθειών φίλων τους είναι τα αγόρια απ’ ότι τα κορίτσια ενώ οι ερευνητές στοχεύουν τώρα να «μετρήσουν» και τι επιρροή έχουν τα αδέλφια μεταξύ τους. 

(πηγή: healthpress.gr)

Πρώτη στην Ευρώπη σε ποσοστό παχυσαρκίας η Ελλάδα

Μετά τη ραγδαία γήρανση τού πληθυσμού και τη μείωση των γεννήσεων, που επιτείνουν το δημογραφικό πρόβλημα, η χώρα μας αποκτά μια ακόμη αρνητική πρωτιά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, καταγράφοντας ποσοστό υπέρβαρων και παχύσαρκων ατόμων 42%, όταν ο μέσος όρος για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους δεν ξεπερνά το 38%!

Ακόμη πιο ανησυχητικά είναι τα στοιχεία αυτά για τα Ελληνόπουλα, τα οποία αναδεικνύονται ως τα πλέον παχύσαρκα παιδιά της Γηραιάς Ηπείρου: περίπου 3 στα 10 αγόρια στην εφηβεία και 1 στα 6 κορίτσια είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, ποσοστά που, επίσης, αυξάνονται αλματωδώς τα τελευταία χρόνια.

H παχυσαρκία θα είναι ένα από τα κεντρικά θέματα του 40ου Πανελληνίου Συνεδρίου της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας και της Πανελλήνιας Ένωσης Ενδοκρινολόγων, το οποίο ξεκινά αύριο στην Αθήνα.

Αναφερόμενος στον ορισμό της παχυσαρκίας, ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας, αναπληρωτής καθηγητής Ενδοκρινολογίας, Γιώργος Μαστοράκος, σε συνέντευξη Τύπου, τόνισε ότι, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, παχύσαρκος θεωρείται όποιος έχει Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) πάνω από 30. Όπως είναι γνωστό, ο ΔΜΣ προκύπτει από τη διαίρεση του σωματικού βάρους (σε κιλά) δια του ύψους του ατόμου στο τετράγωνο. Αν ο ΔΜΣ είναι μεταξύ 25-29,9, το άτομο θεωρείται υπέρβαρο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ Ημερομηνία: 16/04/2013

Διαβάστε τις Θέσεις της Πανελλήνιας Επιστημονικής Ένωσης Διευθυντών Σχολικών Μονάδων Π.Ε. που ψηφίστηκαν στην Ετήσια Γενική της  Συνέλευση

Έφυγε ο ναύαρχος Νίκος Παππάς

Την Παρασκευή 5 Απριλίου 2013, μία από τις πιο σημαντικές μορφές του αντιδικτατορικού αγώνα, ο ναύαρχος Νίκος Παππάς, κυβερνήτης του θρυλικού αντιτορπιλικού «Βέλος», έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών. Ήταν ένας από τους πλέον επαρκείς αξιωματικούς, αλλά και από αυτούς που συνέβαλαν όσο λίγοι στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης μεταξύ του πολιτικού κόσμου και του στρατού κατά τη Μεταπολίτευση.

Πρωτεργάτης του Κινήματος του Ναυτικού, ο Παππάς στις 25 Μαΐου 1973 εγκατέλειψε νατοϊκή άσκηση με το αντιτορπιλικό «Βέλος» στο Τυρρηνικό Πέλαγος και το οδήγησε στην Ιταλία ζητώντας πολιτικό άσυλο, το οποίο τελικά δόθηκε τόσο στον ίδιο όσο και τους έξι αξιωματικούς και 25 υπαξιωματικούς του. Η «ανταρσία» έγινε αμέσως πρωτοσέλιδο όχι μόνο στην Ιταλία αλλά σε όλο τον κόσμο. Ο Παππάς έγινε αμέσως σύμβολο ενός αγώνα το ηθικό αίτημα του οποίου ξεπερνούσε κατά πολύ τα ελληνικά σύνορα. Οι φωτογραφίες των αξιωματικών και των ναυτών με απλωμένη την ελληνική σημαία έκαναν τον γύρο του πλανήτη.

Ο ναύαρχος, που επέστρεψε στη χώρα μετά το 1974, είχε αρνηθεί κατ' επανάληψη να ασχοληθεί με την πολιτική. Μοναδική εξαίρεση, η ανάληψη της θέσης του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας επί κυβερνήσεως Ζολώτα, από τον Νοέμβριο του 1989 έως τον Απρίλιο του 1990. 

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Αύξηση των υπερκινητικών παιδιών στις ΗΠΑ;

Ο ένας στους πέντε μαθητές γυμνασίου, το 11% των παιδιών σχολικής ηλικίας που ζουν στις ΗΠΑ, έχει διαγνωστεί ως πάσχων από σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας. Σε αυτό το εντυπωσιακό συμπέρασμα καταλήγει η ανάλυση των πιο πρόσφατων στοιχείων που συγκέντρωσαν τα ομοσπονδιακά Κέντρα Ελέγχου Λοιμώξεων και Πρόληψης. Η τεράστια αύξηση των πασχόντων, συγκριτικά με την περασμένη δεκαετία, προκαλεί ανησυχία καθώς υποδεικνύει ότι οι διαγνώσεις και η συνταγογράφηση φαρμακευτικών σκευασμάτων για τη θεραπεία του συνδρόμου είναι αλόγιστες κι εν δυνάμει επικίνδυνες.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, 6,4 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 4 έως 17 ετών πάσχουν από το συγκεκριμένο σύνδρομο. Αυτό σημαίνει ότι οι διαγνώσεις αυξήθηκαν κατά 16% από το 2007 και κατά 53% συγκριτικά με την περασμένη δεκαετία. Τα δύο τρίτα των παιδιών λαμβάνουν διεγερτικά φάρμακα (Ritalin, Adderall και άλλα) που πραγματικά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών. Σε κάποιες περιπτώσεις, ωστόσο, μπορούν να προκαλέσουν εξάρτηση, άγχος και σπανιότερα ψύχωση. Mελλοντικά, μάλιστα, θα χορηγούνται περισσότερα, καθώς η Αμερικανική Εταιρεία Ψυχιατρικής θα διευρύνει τα διαγνωστικά κριτήρια διευκολύνοντας τη χορήγησή τους. Αν και κάποιοι γιατροί και οργανώσεις ασθενών πιστεύουν ότι η αύξηση των διαγνώσεων απλώς σημαίνει ότι το σύνδρομο αναγνωρίζεται ευκολότερα, άλλοι πιστεύουν ότι εκατομμύρια παιδιά παίρνουν φάρμακα απλά και μόνο επειδή είναι άτακτα ή για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στο σχολείο, χωρίς ουσιαστικό ιατρικό λόγο. Σε πολλές περιπτώσεις οι έφηβοι μοιράζουν ή εμπορεύονται τα φάρμακα που τους «έχει γράψει ο γιατρός». Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν με τηλεφωνικές συνεντεύξεις 76.000 γονέων σε ολόκληρη την αμερικανική επικράτεια από τον Φεβρουάριο του 2011 έως τον Ιούνιο του 2012. Ο αμερικανικός υγειονομικός φορέας παρείχε τα δεδομένα στους New York Times που έκαναν τη δική τους ανάλυση.

Σύμφωνα με τα επιδημιολογικά στοιχεία, το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας ταλαιπωρεί το 3% έως 7% των παιδιών σχολικής ηλικίας. Καθώς δεν υπήρχε διαγνωστική εξέταση, η διάγνωση γίνεται έπειτα από συζήτηση με ασθενείς, γονείς και δασκάλους και τον αποκλεισμό κάθε άλλου πιθανού αιτίου. Συχνά, όμως, ο γιατρός δέχεται πιέσεις από τους γονείς που αγωνιούν να μάθουν γιατί το παιδί τους συμπεριφέρεται έτσι.

Η κατακόρυφη αύξηση των διαγνώσεων αποδίδεται στην «ιατροποίηση» συνηθισμένων συμπεριφορών όταν γιατροί αποδίδουν μια απλή αφηρημάδα στο σύνδρομο, αλλά και στις διαφημίσεις των φαρμακοβιομηχανιών που «πείθουν τους γονείς» ότι τα φάρμακα θα βελτιώσουν τη ζωή του παιδιού τους. Οι πωλήσεις των συγκεκριμένων φαρμάκων αυξήθηκαν από 4 δισεκατομμύρια δολάρια το 2007 σε 9 δισ. το 2012, σύμφωνα με την IMS Health.

The New York Times

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 2-4-2013

Τα σύγχρονα παιδιά δεν είναι ευτυχισμένα

Έχουν καθηµερινά υπερφορτωµένο πρόγραµµα µε µαθήµατα, ξένες γλώσσες και δραστηριότητες. Ο χρόνος που περνούν µε τους εργαζόµενους γονείς τους είναι ελάχιστος.

Τα σύγχρονα παιδιά φαίνεται πως δεν είναι ευτυχισµένα. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η απουσία των γονέων από το σπίτι λόγω εργασίας, αλλά και οι αυξηµένες µαθητικές υποχρεώσεις που έχουν, κάνουν τα παιδιά να αισθάνονται πιεσµένα. Αλλωστε, είναι πια συνηθισµένη η παιδική κατάθλιψη και µάλιστα σε όλο και πιο µικρές ηλικίες. 

Αυτό μας λέει μια έρευνα της UΝΙCΕF για την παιδική ευηµερία στις ανεπτυγµένες χώρες, η οποία δηµοσιεύθηκε το 2007. Τα ελληνόπουλα κατατάσσονται σε αυτήν στην 9η θέση των παιδιών µε κακή διάθεση και τάση προς δυστυχία, ενώ τα παιδιά στη Βρετανία κρατούν τα ηνία. Ακολουθούν οι µικροί Αµερικανοί και οι Ούγγροι. 

Μόνα και αβοήθητα 

Όπως εξηγούν οι ψυχολόγοι τα παιδιά δεν έχουν πια συστηµατική επικοινωνία, κυρίως µε τους γονείς τους. Οι µεγάλοι θέλουν να προσφέρουν το καλύτερο στο παιδί τους. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο απουσιάζουν πολλές ώρες από το σπίτι, δουλεύοντας για να µη λείψει τίποτε καλούνται να φέρουν εις πέρας. Σχολείο, φροντιστήριο, αθλητικές και άλλες δραστηριότητες προκαλούν συχνά άγχος στα παιδιά. Οι ειδικοί εξηγούν πως αυτός ο καθηµερινός αγώνας καλεί τα παιδιά της προσχολικής και σχολικής ηλικίας να γίνουν «υπεράνθρωποι», «υπερµαθητές». 

«Δυστυχώς, ως κοινωνία έχουµε απαρχαιωµένες αντιλήψεις στο θέµα της παιδείας. Θεωρούµε πως ένα παιδί πρέπει να έχει µόρφωση, δεξιότητες, γνώσεις για να γίνει σηµαντικός και χρήσιµος. Χωρίς ωστόσο να δίνουµε βαρύτητα στη διάπλαση του χαρακτήρα και τη δηµιουργικότητα των παιδιών», λέει η ψυχολόγος Ρήγα – Πεπελάση. 

Αυτό έχει ως αποτέλεσµα, οι γονείς που θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους να τα υπερφορτώνουν µε δραστηριότητες χωρίς να λαµβάνουν υπόψιν αυτό που πραγµατικά θέλουν τα ίδια. 

Οι ειδικοί τονίζουν: «Μη γράφετε το παιδί σε µαθήµατα πιάνου, µόνο και µόνο επειδή εσείς παίζατε πιάνο, ενώ το ίδιο θέλει κιθάρα. Μην το στέλνετε ποδόσφαιρο, ενώ το ίδιο θέλει µπάσκετ, επειδή είναι πολύ κοντός για να παίξει µπάσκετ». Στη σηµερινή εποχή το παιδί δεν έχει πολλές ώρες για παιχνίδι. Σχολείο, φροντιστήριο, ξένες γλώσσες, του αφήνουν ελάχιστο χρόνο. Εποµένως, καλό είναι αυτός ο χρόνος να είναι ποιοτικός και ωφέλιµος για το παιδί, «να κάνει κάτι που ουσιαστικά θέλει». 

Τα Ελληνόπουλα πιέζονται και από την «τελειοµανία» των γονιών. Πολύ συχνά γονείς ρωτούν µε αγωνία για τις σχολικές επιδόσεις των παιδιών και αν είναι καλοί µαθητές και σε δεύτερη µοίρα έρχεται η συµπεριφορά. Όλο αυτό το κυνήγι των βαθµών και των αριστείων αγχώνει και στρεσάρει τα παιδιά. Δεν ήταν λίγες οι φορές που µαθητές παρακαλούν τους δασκάλους να µη διορθώνουν τα τετράδιά τους µε στυλό, γιατί φοβόντουσαν την αντίδραση των γονιών τους. 

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως, σύµφωνα µε την έρευνα της UΝΙCΕF, τρία στα δέκα Ελληνόπουλα δηλώνουν πως κάθονται σπάνια µαζί µε τους γονείς τους γύρω από το τραπέζι για το κύριο γεύµα της ηµέρας. Αντίθετα, στη Γαλλία 90,4% των παιδιών τρώνε σχεδόν καθηµερινά µε την οικογένειά τους. Παράλληλα, από την ίδια έρευνα προκύπτει πως οι έλληνες γονείς δεν συζητούν µε τα παιδιά τους τόσο όσο για παράδειγµα στην Ιταλία ή στην Ουγγαρία. 

Με µείζονα κατάθλιψη και παιδιά προσχολικής ηλικίας 

Η κατάθλιψη στα παιδιά και στους εφήβους αποτελεί ολοένα και µεγαλύτερο πρόβληµα στη σηµερινή κοινωνία, προσβάλλοντας ακόµη και παιδιά προσχολικής ηλικίας. Είναι ενδεικτικό, όπως υπογραµµίζει ο Γεράσιµος Κολαΐτης, επίκουρος καθηγητής Παιδοψυχιατρικής, πως τα τελευταία 25 χρόνια µειώνεται σταθερά η ηλικία έναρξης της µείζονος κατάθλιψης. 

Πάντως, και σύµφωνα µε εκτιµήσεις, στον γενικό πληθυσµό το 2% των παιδιών και 4% – 8% των εφήβων πάσχουν από µείζονα κατάθλιψη. «Οµως, παρά την αυξηµένη συχνότητά της, η κατάθλιψη που εκδηλώνεται στην παιδική ηλικία είναι δυνατόν να µην διαγνωστεί. Τα µικρά παιδιά κυρίως δεν µπορούν να εκφράσουν τα συναισθήµατά τους και αντί γι αυτά παρουσιάζουν σωµατικά συµπτώµατα, ευερεθιστότητα και συχνά επιλέγουν να αποµονώνονται». 

Μοιραία, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι γονείς παραβλέπουν τα σηµάδια ή απορρίπτουν τη συµπεριφορά του παιδιού τους, θεωρώντας το ενοχλητικό, τεµπέλικο ή άτακτο. Οι επιστήµονες δεν έχουν καταφέρει να ξεκλειδώσουν το µυστήριο της κατάθλιψης. «Οπως και στους ενήλικες, έτσι και στα παιδιά, η αιτιολογία της φαίνεται να είναι πολυπαραγοντική, συµπεριλαµβανοµένων περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων», προσθέτει ο Γεράσιμος Κολαΐτης. 

Κλείνονται στον εαυτό τους. Δεν έχουν όρεξη για τίποτα. Συντροφιά τούς κρατούν συχνά ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και τα βιντεοπαιχνίδια.

Πάντως, η κληρονοµικότητα φαίνεται να είναι σηµαντική παράµετρος στην εκδήλωση της νόσου: µελέτες σε δίδυµα αδέρφια, υιοθετηµένα παιδιά και ολόκληρες οικογένειες έχουν δείξει ότι οι πιθανότητες να εκδηλωθεί µείζων κατάθλιψη στα παιδιά των καταθλιπτικών γονέων κυµαίνεται από 15% – 60%.

Επιπλέον, «πιστεύεται ακόµη ότι ρόλο για την εµφάνιση κατάθλιψης διαδραµατίζουν και ψυχολογικοί παράγοντες καθώς και τραυµατικές εµπειρίες ζωής – όπως είναι για παράδειγµα ο θάνατος γονέα ή ο χωρισµός των γονέων. Ωστόσο, ο ακριβής ρόλος τέτοιων παραγόντων δεν έχει µελετηθεί ενδελεχώς», συµπληρώνει ο καθηγητής Παιδοψυχιατρικής. 

Σε κάθε περίπτωση, η έγκαιρη και λεπτοµερής αξιολόγηση, διάγνωση και αντιµετώπιση της κατάθλιψης αντιμετωπίζεται με ψυχοθεραπεία, βασικά, και χορήγηση φαρµακευτικής αγωγής, κυρίως στους εφήβους, όταν κρίνεται απαραίτητο, µε παράλληλη υποστήριξη και συµβουλευτική των γονέων από παιδοψυχιάτρους κ.λπ., ειδικούς ψυχικής υγείας για παιδιά και εφήβους είναι ιδιαίτερα σηµαντική, επιµένουν οι ειδικοί. Και αυτό γιατί συχνά διαρκεί πολύ, υποτροπιάζει ή µαυρίζει την καθηµερινότητα των παιδιών και των εφήβων µετά το πέρασµά τους στην ενήλικη ζωή. 

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ

21 Μαρτίου-Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Κάθε πρωί

Κάθε πρωί
καταργούμε τα όνειρα
Χτίζουμε με περίσκεψη τα λόγια
Τα ρούχα μας είναι μια φωλιά από σίδερο
Κάθε πρωί
χαιρετάμε τους χθεσινούς φίλους
Οι νύχτες μεγαλώνουν σαν αρμόνικες
Ήχοι, καημοί,πεθαμένα φιλιά.
(Ασήμαντες απαριθμήσεις,
τίποτα, λέξεις μόνο για τους άλλους.
Μα πού τελειώνει η μοναξιά;)

Μ. Αναγνωστάκης